Ścieżka Smoka


Przez pojęcie “Ścieżka Smoka” rozumiemy ścieżkę inicjacyjną zainspirowaną symboliką mitologicznych smoków i węży. Jest to tradycja stara, spotykana na całym świecie i w najstarszych cywilizacjach, wszędzie, gdzie smocze bóstwa, duchy, potwory i bestie reprezentowały ideę Ciemności, Chaosu, czy Nieznanego. Z tego powodu, Ścieżka Drakońska obejmuje cały szereg rozmaitych tradycji kulturowych i wierzeń religijnych, takich jak np. mitologia starożytnego Egiptu, legendy celtyckie, podania skandynawskie, oraz wiele innych. W obecnych czasach smoki wydają się jedynie produktem świata fantasy – książek, filmów, gier komputerowych, itp., ale korzenie ich symboliki sięgają wczesnej starożytności, a może nawet dalej. Mity o smoczych i wężowych bóstwach spotykane są na całym świecie w rozmaitych legendach, przekazach literackich, czy tradycji ustnej. W Skandynawii jest to Jormungandr, gigantyczny i przerażający wąż, który w swych splotach trzyma świat człowieka. Tam również spotykamy potwora o imieniu Nidhogg, który podgryza korzenie drzewa świata Yggdrasil, a także Fafnira, smoka, który symbolizuje moc samo-przeistoczenia. W mitologii egipskiej drakońską zasadę chaosu przeciwstawnego porządkowi reprezentuje wąż Apep, który nieustannie próbuje połknąć słońce i uwięzić słonecznego boga Ra w mrokach podziemi. W Biblii wąż jest kusicielem, który wyzwala ludzkość ze stanu bezmyślnej ignorancji, w jakiej tkwi od momentu stworzenia. Istotne jest jednak, by określenia „Smok” nie mylić z odnośnikiem do któregokolwiek z mitologicznych postaci. „Smok” w tym znaczeniu odnosi się do nieskończonego, wiecznego nurtu pierwotnej energii, który przenika zarówno ziemię jak i ludzką świadomość. Nurt ten można „przebudzić” w sobie i zastosować jako zasadę otwierającą bramy do ewolucji, zarówno fizycznej jak i duchowej. Mitologiczne smoki, węże i bóstwa przedstawiane w takowej postaci to jedynie symbole stanowiące pewnego rodzaju archetyp. Żadne z nich nie jest jednak „Smokiem” w głównym znaczeniu tego pojęcia. Na Ścieżce Drakońskiej „Smok” nie jest bogiem, duchem, ani żadną abstrakcyjną siłą istniejącą gdzieś we wszechświecie. Istnieją jednak mitologiczne postaci, które uosabiają tę pierwotną siłę i stanowią niejako „bramę,” przez którą możemy uzyskać do niej dostęp. Energia „Smoka” sama w sobie nie jest czymś, co można zdefiniować czy zamknąć w jakiekolwiek ramy. Jest to surowa energia, która dała i wciąż daje początek wszystkiemu, co istnieje. Jest to „Łono Wszechświata.” Pracować z nią możemy przez różne smocze postaci – Egipski Apep, Babilońska Tiamat, Hebrajski Lewiatan, czy biblijny wąż – to wszystko przykłady bóstw i istot spotykanych w magii drakońskiej.

 

Bóstwa i archetypy


Temple of Ascending Flame jest świątynią Lucyfera. To on jest symbolem i patronem ery „przebudzenia” i to on stanowi zarówno bramę jak i przewodnika na ścieżce samorozwoju, oświecenia, duchowej wolności i wyzwolenia od stagnacji i ignorancji. Jest on Niosącym Światło oraz jednym z najważniejszych archetypów Ścieżki Lewej Ręki. Jest także inicjatorem Powstającego Płomienia, symbolizującego ludzkie pragnienie transcendencji, będące siłą motywującą adepta na ścieżce „przebóstwienia.” Reprezentuje on wiedzę o ukrytym potencjale człowieka, która na przestrzeni wieków została zagubiona, zapomniana, a obecnie znana jest nam w zniekształconej formie, przedstawiającej Lucyfera jako Diabła i zasadę „zła.” Wszystko jednak zależy od punktu widzenia i archetyp, który dla jednych jest wcieleniem „diabła,” dla innych jest zbawicielem i duchowym przewodnikiem. Widzimy to np. w filozofii wczesnych ruchów gnostyckich, takich jak Ofici czy Kainici, dla których wąż w Ogrodzie Eden był wybawicielem z niewoli narzuconej przez złego demiurga. Lucyfer w naszej filozofii nie jest diabłem z rogami, wodzącym człowieka ma pokuszenie. Jest to archetyp oświecenia i osobistej wolności – od narzuconych wzorców myślenia, indoktrynacji, prania mózgu, oraz indywidualnych barier, które sami sobie narzucamy.

Symbolem „Smoka” w świątyni jest Lewiatan, starożytny wąż, który w swych splotach podtrzymuje cały wszechświat. To, co istnieje poza nim, to „Łono Smoka,” pierwotny ocean nieukształtowanej energii, z którego wyłania się wszelkie stworzenie. Jest to energia nienazwana i niezdefiniowana, ponieważ nie posiada żadnej formy, lub posiada je wszystkie, w zależności od tradycji magicznej czy systemu inicjacji. Smok istnieje poza Kosmicznym Drzewem, które jest osią świata i filarem wszelkiej inicjacji. Samo Drzewo, zarówno w swym jasnym jak i ciemnym aspekcie, jest manifestacją ludzkiej świadomości, projekcją umysłu według zasady „jako w górze, tak i na dole:” wszystko co istnieje wewnątrz istnieje też na zewnątrz. Według tej samej zasady, człowiek posiada więc potencjał przebóstwienia, a droga inicjacji jest procesem stopniowego uświadamiania sobie tego potencjału i przyswajania tego, co ze sobą niesie. Widziane jako „emanacja boskości,” Drzewo stanowi projekcję ludzkiego rozumienia przebóstwionej świadomości. Zwieńczeniem ścieżki jest ukończenie procesu przebóstwienia. Drzewo jest także manifestacją Smoka, gdyż „Smocza Energia” przenika całe stworzenie. Lecz Smok jest też czymś więcej niż Drzewo samo w sobie. Aby więc sięgnąć do samego źródła tej energii, musimy wyjść poza Drzewo, odrodzić się w „Łonie Smoka.” Jest to ścieżka klifotycznej inicjacji, która jest jednym z istotnych elementów filozofii świątyni.

Tron Lucyfera znajduje się w sferze Thaumiel, ostatnim z klifotycznych światów przed odrodzeniem w „Łonie Smoka.” Dlatego też jest on bramą i symbolem przebóstwionej świadomości. Stanowi on solarną energię, jaka napędza ewolucję umysłu człowieka od narodzin ludzkości. Jest on siłą, ogniem i dynamiką. Jego żeńskim odpowiednikiem w filozofii świątyni jest Lilith – pasja, pragnienie i pokusa. Uwodzi ona adepta, prowadząc go ze światła w mrok, na ciemną stronę Drzewa Życia, budząc głód wiedzy i mocy, który jedynie rośnie wraz z każdym krokiem na ścieżce. Ten głód jest iskrą boskości, która istnieje w każdym ludzkim umyśle i która z czasem staje się Powstającym Płomieniem Lucyfera. Oboje razem stanowią oni archetyp Adwersarza – Diabła i Zbawiciela.

Tak więc, podstawą systemu inicjacyjnego świątyni są trzy archetypy: Lucyfer - władca światła i ten, który wprawia w ruch wszelki rozwój; Lilith - ogień i zasada transformacji; oraz Lewiatan - źródło wszelkiej manifestacji. Nurt Lilith jest kontynuacją pracy, jaką w 2002 r. podjęła grupa znana w ówczesnym czasie jako Loża Magan, prowadząc swą działalność poprzez kolejną dekadę. W 2012 r. zadanie to przejęła Temple of Ascending Flame, łącząc pracę z Lilith z eksploracją archetypu Lucyfera. W tej chwili praca świątyni opiera się na zapewnieniu potencjalnym adeptom możliwości rozpoczęcia Ścieżki Smoka oraz wymianie doświadczeń wśród bardziej zaawansowanych adeptów Tradycji Drakońskiej.

Innymi archetypami, z którymi pracujemy są:

Hekate - Bogini czarostwa i przewodniczka na drodze w mroki podświadomości
Arachne - Pajęcza Bogini, która włada ścieżkami i labiryntami po ciemnej stronie Drzewa Życia
Belial - Pośrednik pomiędzy mieszkańcami „Drugiej Strony” i adeptem ścieżki
Set - Archetyp Adwersarza, bóg burz i zmian, zasada dynamicznej transformacji


Cel pracy

Celem pracy z Nurtem Drakońskim jest otwarcie bram umysłu i przebudzenie świadomości po to, by móc dowolnie kształtować rzeczywistość według swojej woli. Jest to przebudzenie „Oka Lucyfera” lub „Oka Smoka” i iluminacja drogi samo-inicjacji. Przygotowaniem do tego procesu jest Kurs Wstępny, jaki otrzymasz po dołączeniu do świątyni. Przygotuje Cię on do inicjacji i zjednoczenia z Nurtem Drakońskim, oraz zapozna z technikami i metodami, które będą potrzebne do innych, bardziej zaawansowanych projektów. Techniki te nauczą Cię jak stosować energię „Smoka” w celach zarówno inicjacyjnych (zdobywanie wiedzy i poszerzanie świadomości) jak i praktycznych (osiąganie konkretnych celów w życiu codziennym).

Aby odrodzić się w „Łonie Smoka” i nie ulec negatywnym wpływom energii klifotycznych, musisz wzmocnić swój umysł poprzez Powstający Płomień Lucyfera. Jest to podstawa do wszelkich innych praktyk na ścieżce. Celem świątyni jest umożliwienie tego procesu potencjalnym adeptom i przygotowanie ich na samodzielną pracę z Nurtem Smoka i jego bóstwami i innymi bytami. Być może w tej chwili brzmi to nieco abstrakcyjnie, ale inicjacja drakońska jest procesem indywidualnym i dotyczy najbardziej osobistych sfer życia każdego adepta, nie sposób więc tutaj niczego uogólniać. Jest też inna dla każdego, ponieważ wszyscy mamy swoje własne „demony,” z którymi musimy się zmierzyć aby iść dalej do przodu. Sama ceremonia inicjacji jest przeprowadzana w obecności kogoś, kto już został inicjowany do nurtu (odbywa się to osobiście lub astralnie i niekoniecznie wymagana jest fizyczna obecność w miejscu ceremonii). Dalszymi „inicjatorami” na ścieżce są sami bogowie i inne byty związane z Nurtem Drakońskim. Po otwarciu do niego bram, co dzieje się w czasie inicjacji przeprowadzanej przez świątynię, nurt ten będzie płynąć nieustannie do Twojego życia, niosąc ze sobą zmiany zarówno w Twojej psychice jak i w codziennej rzeczywistości.

Temple of Ascending Flame przeprowadza tylko jedną inicjację - obejmuje ona przygotowanie oraz samą ceremonię i jest to inicjacja do Nurtu Drakońskiego. Nie wiąże się to z żadną pozycją w hierarchii świątyni, umożliwia jedynie dostęp do wszystkich projektów, materiałów i różnych funkcji wewnątrz grupy. Wychodzimy z założenia, że Ścieżka Lewej Ręki, jako ścieżka indywidualna, nie powinna być ograniczana przez żadne stopnie czy pozycje w hierarchii, a jedynie opierać się na osobistym doświadczeniu i bezpośrednim kontakcie z archetypami reprezentującymi nurt. W zamian za to, oferujemy możliwość wymiany doświadczeń, która sprawia, że adept rozwija się szybciej i ma większe szanse na uniknięcie błędów popełnianych przez innych, a także otrzymuje porady, opinie i przewodnictwo w pracy indywidualnej.


Co się dzieje po inicjacji?

 

Masz wtedy dwie opcje:

1) Możesz pozostać w świątyni i pracować z nami – mamy mnóstwo projektów, bardziej i mniej zaawansowanych. Będziesz też mieć możliwość tworzenia własnych, nawiązania kontaktu z innymi adeptami i wymiany doświadczeń.


2) Możesz podążyć własną drogą i pracować samodzielnie, lub przyłączyć się do innej grupy pracującej z Tradycją Drakońską


Adept Ścieżki Drakońskiej


Ścieżka Drakońska to ścieżka życia. Nie jest to coś, co robisz w wolnym czasie, okazjonalnie, podczas imprez towarzyskich, czy dla rekreacji. To istnienie samo w sobie, życie według ścieżki i bycie jej świadomym w każdym momencie. Jest to więc także wybór na całe życie. Możesz, oczywiście, wykonać jakąś praktykę tylko od czasu do czasu, ale w ten sposób nigdy nie wyjdziesz poza poziom początkujący. Adept Ścieżki Drakońskiej nie szuka wymówek żeby odpuścić sobie dzienny trening i znajduje inspirację w każdej praktyce, przeczytanym tekście, czy udanym rytuale. Wielu z nas całkowicie podporządkowało swoje życie ścieżce. Oczywiście, nie jest to łatwe. Większość z nas ma przecież pracę, rodzinę i inne obowiązki. Każdy z nas doświadcza czasami problemów ze zdrowiem, lub też brakuje nam pieniędzy na życie, a tym bardziej na zakup materiałów do praktyk. Trzeba więc pogodzić ze sobą to wszystko i znaleźć równowagę między materialną i duchową stroną życia. Czasem wiąże się to ze zmianą nawyków, przekonań, usunięciem przeszkód, czy całkowitym przeobrażeniem swojego życia tak, aby współgrało ono ze ścieżką duchową. Jeśli więc obawiasz się zmian, ścieżka ta być może nie jest dla Ciebie. Zawsze bowiem niesie ze sobą pewną transformację - do jakiego stopnia - to już zależy wyłącznie od tego, jaka jest Twoja sytuacja w tej chwili. Nawet jeśli zmiana ta nie nastąpi od razu, wcześniej czy później i tak stanie się koniecznością, by dalej podążać ścieżką. Wiedz jednak, że kiedy już znajdziesz niezbędną równowagę i nauczysz się płynąć z Nurtem Smoka, życie samo zacznie manifestować rzeczy, jakich pragniesz – zdrowie, bogactwo, przygoda, miłość, czy inne rodzaje osobistego spełnienia – wszystko to zacznie do Ciebie płynąć w sposób naturalny. Jest to czasem długi proces, ale ostatecznie przynosi nagrody warte wszelkich wyrzeczeń.

Nie ma żadnych przeciwwskazań, aby każdy z nas osiągnął sukces na ścieżce. Większość osób ponosi porażkę z powodu lenistwa, bierności, użalania się nad samym sobą zamiast podejmowania wyzwań, czy strachu przed opuszczeniem swojej „strefy bezpieczeństwa” i konfrontacji z tym, czego nie znamy. Jeśli nie jesteś osobą, która poddaje się powyższym tendencjom, masz duże szanse na skuteczną samo-inicjację według Ścieżki Drakońskiej. Może się zdarzyć, że trzeba będzie opracować nowe sposoby interakcji z otaczającym Cię światem, gdyż stare ulegną destrukcji, ale wszystko jest możliwe jeśli tylko tego chcesz. Nie jest to łatwe, ale także nie jest to ścieżka dla wszystkich.

Aby rozpocząć swoją podróż na Ścieżce Smoka nie potrzebujesz uprzedniego doświadczenia ani zaawansowanych zdolności, ale potrzebujesz potencjału i woli aby je rozwinąć. Musisz być oddany ścieżce i wykonywać praktyki chętnie i z pasją. Oczywiście, czasami warto też być ostrożnym, ale jeszcze bardziej warto pozwolić, by prowadził Cię głód wiedzy, otworzyć swój umysł na nowe doświadczenia, nowe inspiracje i nowe tajemnice, które czekają, by je odkryć. Bez tego nie odniesiesz sukcesu na Ścieżce Smoka. Ostrożność nie powinna jednak być mylona z niechęcią, strachem, czy sceptycyzmem. Musisz czasem odpuścić sobie chęć kontrolowania wszystkiego i po prostu popłynąć z nurtem energii, który zapraszasz do swojego życia poprzez pracę samo-inicjacyjną. Wychodź naprzeciw nowym doświadczeniom. Powitaj je z radosną ekscytacją, nie ze strachem czy wahaniem. Ścieżka Drakońska jest trudna (słowo „drakoński” oznacza surowy, rygorystyczny, bezwzględny), ale to także fascynująca duchowa przygoda, która powinna Cię inspirować w każdej chwili. Nie trać nigdy entuzjazmu, z jakim zazwyczaj coś zaczynasz, co może się stać jeśli skupisz się jedynie na rygorystycznym treningu. Niech każda udana praktyka będzie źródłem satysfakcji, a każda manifestacja Twojej woli nowym bodźcem do działania. Nie odmawiaj sobie zadowolenia ze swojej pracy, ale także nie pomyl asertywności z arogancją i samo-złudzeniem. Jest to pułapka, w jaką łatwo wpaść na Ścieżce Lewej Ręki, gdyż jest ona oparta przede wszystkim na rozwoju silnej osobowości.

Magia drakońska to przede wszystkim praca i aktywność – ćwiczenia, trening, nieustanne rozwijanie i doskonalenie swoich zdolności, oraz eksperymenty we wszystkich możliwych dziedzinach. Nie ma czegoś takiego jak bierny adept drakoński. Ścieżka ta opiera się na manifestacji energii „Smoka” w każdej chwili i we wszystkim, co robisz. Musisz nauczyć się odróżniać swoje mocne strony od słabych i przekształcać swe słabości i zahamowania w narzędzia pracy. Nie ma tu miejsca na puste filozofie, które jedynie karmią ego, lecz nie mają nic wspólnego z autentycznym doświadczeniem. Z tego też powodu, na Ścieżce Drakońskiej pracujemy z technikami, które choć dają dostęp do szybkiego samorozwoju, często są kontrowersyjne. Należą do nich ryty samo-poświęcenia, alchemia seksualna, magia krwi, metody zadawania zarówno bólu jak i przyjemności, eksperymenty z odmiennymi stanami świadomości, itd. Niektórych z tych rzeczy nauczysz się już podczas Kursu Wstępnego. Inne pojawią się później, w bardziej zaawansowanych projektach. Wszystkie jednak będą Twoim indywidualnym wyborem. Nigdy nie będziesz zmuszony/a do wykonania jakiejkolwiek praktyki wbrew Twojej woli. Nawet jeśli jednak coś do Ciebie nie przemawia, nie odrzucaj tego od razu, gdyż być może przyda Ci się to na dalszych etapach ścieżki. Istotnym elementem Ścieżki Smoka jest to by nieustannie kwestionować swoje przekonania, podejmować wyzwania i pokonywać swoje ograniczenia.

 

Ścieżka Smoka
Bóstwa i archetypy
Cel pracy
Adept Ścieżki Drakońskiej
 

Projekty świątyni


Celem świątyni jest przygotowanie potencjalnych adeptów do indywidualnej pracy z Nurtem Drakońskim, a także umożliwienie inicjacji do nurtu i zapoznanie z podstawami Tradycji Drakońskiej.

 

 

Publikacje

Publikacje świątyni zainspirowane są naszą pracą, otwartymi i wewnętrznymi projektami, a także różnymi manifestacjami nurtów i tradycji ezoterycznych, z jakimi pracujemy zarówno w grupie jak i indywidualnie. Aby zapoznać się z obecnymi publikacjami, kliknij na link poniżej.